vurduğum yerde dur ne ismimi sayıkla benim ne sırtımdan vur
vurduğum yerde dur bakamayacağın kadar silahımı dimdik doğrultmuşum sana dizlerin yeni doğmuş bir çocuk başı gibi titrek rüzgarda minik bir bulut gibi korkak yerde bir çöp gibi ürkek..
vurduğum yerde dur sözümün hizasına erişemezsin aşk yoksa, sen, tek kelime edemezsin bir an önce kaçmalısın bu şehirden önüme çıkmak için yolunu seçemezsin..
vurduğum yerde dur saldırdığım her düşmanım sensin. içine saldığım her korku sahip olunmakla bin kişiye geçilmez bu koku mermimin ilk hızına yetişemezsin..
vurduğum yerde dur ya da durduğum yerde vur beni bir "serd adımla" yeri benim gibi titretemezsin bir bulutu bir nefesle içine çökertemezsin duaların yetmeyecek sana her ettiğinde unutulan bir zevk boşalımıyla "batın"ın içine giremezsin vurduğum yerde dur ne olursun dur dur vurduğum yerde üzerime gelemezsin her sokakta bir anlam bulmak için, içinden isim seçemezsin her kitaptan tefeülle ders seçemezsin.. dur.. ya da vur beni.. anneni kaybetmekle övünemezsin.. babanın ölümüyle başıboşluğa düşemezsin.. vurduğum yerde dur.. minik yüzlü bakışlar için dur minik olan herşey için.. minimalist dadaist olmadan dur şehvetin esiri oldun her seviştiğinde kayboldun her kapalı mekan içini bunaltacak ben yoksam kuyu yok, içine kaçacak
uzun cümleler kurma bana bana cümleleri uzatarak kusma kustuklarını öğütme bana sana emrediyorum ! ya vur beni ya da vurduğum yerde dur !
(not: müzikle okunsun lütfen.. .. lütfen ama.. arada bir durup müzik dinlensin. sonra tekrar okunsun:)..)
geceleri ilham gelir de yazarım zannediyorum bloga.. oysa gündüz dersin ortasında.. tam da hocanın en heyecanlı bölümleri anlatması.. ya da direkt bir soruya muhatap olacağım esnada.. aklımdan süzülüyor kelimeler.. daire çizmiş.. çocuklar gibi el ele tutuşmuş zıpla zıpla oynuyor cümleler.. misal: kelimeler hayalet gibi duvardan duvara atlıyor.. resmen uçuşuyor .. boğazımdan garip bir dille çıkan anlamsız dualar gibi.. kendinden geçmiş günahkar bir abid gibi.. kaybolarak dondan dona bir güvercin gibi.. cümleleri renksiz ama gölge şeklinde görüyorum.. işte orada tahtanın üzerinden geçti.. pencerede yansımadan ..ışığı hazmederek yere betona düştü.. sürünerek üzerime çıkmaya çalışıyor.. şimdi.. zihnimde yankılanan müzik ne düşünüyorum.. beni bu askıya kim astı.. kim omuzlarımdan tutarak sürükledi beni bu kuyuya.. ve ucunda ipe gerilmiş bir boyun gibi sallandırdı .. hangi ses.. gölge kağıdın üzerine geliyor ve.. film karelerinde deftere kendiliğinden yazılan harfler gibi.. elimin farkında olmadan zihnimin hızına yetişerek not almaya..akşama bunları düşün ve yaz komutunu idrak etmeye çalıştığını farkediyorum..
"kıvrak hareketlerle dans" etmeye başlıyor gölge-cümle.. ulan gölgenin de oryantalisti olur mu demiyorum.. oluyor.. ve bir "kükreme" ile duvardan duvara atlıyor.. böğürtü en dibimden hocanın gözlerine fırlayan bir bakış gibi keskince çıkıyor.. ağzımda hapsediyorum.. sihirli bir güçle emiyorum sesi.. ses bir nefes gibi çıkıyor tevekkül içinde.. görenler dertli sanıyor !! aaaaahhhhhhhhhhhhhhh !!!!!!!!!!! midem yanıyor.. yutmamalıyım bu kadar samimi ve derinden gelen cümle-sesi.. çünkü her yutuşum da kusuşum bir başka darbeyle geliyor.. her darbede daha derin uçurum kenarları oluşuyor.. törpülenmemiş tırnak gibi.. ruhum bu sese takılıyor.. yırtınıyor yırtınıyor.. takılıyor.. kopartıp boynumu geren ipten duvara bir çivi gibi çakılmak istiyorum.. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!! içim müzikle ..cümle duvarla dans ediyor.. ağzım köpürerek içimden konuşuyorum.. içim köpürerek ağzımdan.. ayağımı yere vura vura düşünüyorum.. sanki her yere vuruşumda yeri sallıyorum.. yanımdaki elini bacağıma atıp durduruyor.. demek ki sallıyor muşum !? burnum soluyarak alıyor kokuyu.. kokular solunmak için taaa burnumun ucuna kadar geliyor.. koklasam sanki yeryüzünü içime çekicem..sanki baksam birine o anda içine giricem.. sanki..sanki.. ayaklarım bir demirle bağlı sıraya.. çünkü öyle yükseliyorum.. öyle sesimi içimden gelen fırtınayla dinliyorum.. el ele tutuşup oynuyorum kendimle.. ya leyli ya leyli.. ya leyli.. uzadıkça uzuyor..uzuyor.. ya leyli ya.. ya leyla.. ya leyla !! ey leyl-i sefa.. ey leyl-i kadir.. ey leyl-i yakaza.. ey leyl-i kauntum.. ey leyl-i akbaba... "koro" oluyor cümleler duvarda nota nota.. hoca yüzüme anlamsız bakıyor farkettim az önce.. ben sanki her şeyi anlamış ve anlıyor gibi bakıyorum.. elimi kaldırsam her şeyi tekrar edecek gibi.. soru sormak ister gibi.. oysa az önce yakazaya giren ben değilmişim gibi.. sakin ve sessizlik bir "nefes" gibi "tevekkül"le yeniden ele geçiriyor yüzümü.. çığlık gibi hafif... uyku gibi ağır bir biçimde yorgun düşüyorum.. yorgunum..
gökten "3" elma düşüyor.. kelime şeklinde.. bir dehliz içinde sessizce seyre dalıyoruz.. dalıyoruz.. dalıyoruz.. "bir"i kurgulayana.. biri kurguya dalana.. biri diğerlerine hayretle bakana..
İlk yazının Sümerler tarafından bulunması ilginç.. demek ki kalıcı medeniyete ilk ulaşanlar onlar olmuş.. Acaba o zaman vahiy gelen toplumlar bulunuyor muydu ? Peygamberler toplumlarını ne yönde ve hangi medeniyet seviyesinde yönlendirip oluşturuyorlardı..?
Sümerlere yazılı kaynak bırakın diye kim tavsiye de bulunmuştu ki.. ? Bir vahiy mi ?
Tüm bunlar "fırtına öncesi sessizlik" miydi .. Babil'in kulesinin izlerini taşıyan.. Milyonlarca insan kıyımının.. ve zavallı hayvan.. İniltilerinin içimizdeki ilk ezgilerini mi fısıldamak istediler kelime fonetiğinde...
Peygamber yoktuysa aralarında.. nasıl oluyordu da.. sapkın bir toplum vahiyle yönetilen bir diğer toplumdan daha kalıcı ve medeni izler bırakabiliyordu..
Bazen sorduklarımız içimizi yaksa da.. cevap bulacağız ümidi ile soruyoruz.. küstahlığımızdan değil.. böyle bilinmeli ey "melek olmayan"..
uzun cümle kurmaya başladığımda.. sanki bir rüzgar dalgası gibi.. kuvvetli ama kesik kesik gelen ..darbeli bir nefes gibi.. cümle uzuyor..uzuyor.. ilk andaki anlam ve ateşiyle.. ortasındaki şiddet ve lezzeti.. sonundaki pişmişliği ya da ham kalmışlığı ..başlangıçtan farklı his uyandırıyor..
samimiyet virgüllerin arasından kayıyor.. araya giren harflerin sertliğinden kırılan.. sızlayan burunlar.. bir ünlem işaretiyle dimdik sıyrılıyor cümlenin sonundan..
tatmin olunmuşluğu sorgularken tükenmiş rüzgar esintisi.. üç noktanın olduğu yere.. bir ölü gibi yığılıyor.. şimdi harfler üst üste.. sanki bir orji sahnesi gibi.. kiminde sapkınlık ve doygunluk hissi.. kiminde mide bulantısı.. kiminde kara saplanmış donma belirtisi..
ÖMRÜ BİZDEN UZUN OLMALI.. UZUN OLMALI !!! DİZ ÇÖKÜP SECDEYE GİDER GİBİ.. SADECE BUNUN İÇİN DUA ETMELİ..
BEN KENDİMİ FEDA EDİYORUM.. CEHENNEME ÖNCE GİRİP SIĞMAK İSTİYORUM.. ANLADIM BUNU ANLADIM.. HER AŞIK OLDUĞUM BENDEN UZUN YAŞASIN İSTİYORUM.. DUALARIM KABUL OLSUN !
ELİMDE İĞNE İPLİK .. HER İSTEYENE KANAT DİKMEK İSTİYORUM.. ÖNCE MİNİK KIZ ÇOCUKLARI GELSİN..
BAZEN NE DURDUĞUMUZ YERDE DURABİLİYORUZ..BAZEN.. NE KALDIĞIMIZ YERE SIĞABİLİYORUZ.. BAZEN.. HER İNSAN KENDİ HİKAYESİNİ YAŞARMIŞ BİLDİM.. HER TURGUT KENDİNE KOŞARMIŞ BİLDİM.. GRİP GİBİ ODALARIM.. HEPSİNİN İÇİNDE BİR BURUN SIZLAMASI HEPSİNİN İÇİNDE BİR NEFES ALAMAMA VAR..
RUHU OLMAYAN OLABİLSEYDİM KEŞKE.. KEŞKE SONSUZ GÜNAHKAR BİR "HİÇ ÖLMEYEN" OLABİLSEYDİM.. KESKE "KAPKARA" BIR TOPRAK OLABILSEYDIM.. DAHA ARAF'A VARMADAN SÖYLÜYORUM.. EY KİRAMEN KATİBİN KAYITLARA GEÇİLSİN..! ŞEHVET İÇİMDE BİR GİZLİ ATEŞ.. MERHAMET LE KAN KARDEŞ.. KAN KAYBEDİYORUM.. BİRİNİN DİĞERİNİ DEĞİŞTİRMESİ GEREK.. KAYBEDİYORUM.. BİRİNİN GİTMESİ GEREK..
vurduğum yerde dur
